SURİYE'NİN YENİDEN İNŞAASINDA TÜRKÇENİN ANAYASAL SITATÜSÜ ÜZERİNE

SURİYE'NİN YENİDEN İNŞAASINDA TÜRKÇENİN ANAYASAL SITATÜSÜ ÜZERİNE Suriye’de yaşayan Türkmen nüfusunun ülke demografisinde önemli bir yer tuttuğu bilinmektedir. Türkmenlerin, ülke nüfusunun yaklaşık üçte birine; Türkçe konuşan kesimin ise üçte ikilik bir orana tekabül ettiği ifade edilmektedir. Bu sosyolojik gerçeklik, Suriye’nin geleceği planlanırken göz ardı edilmemesi gereken önemli bir unsurdur. Türkiye, yaklaşık 15 yıl boyunca 5 milyona yakın Suriyeli kardeşimizi misafir ederek, tarihî ve insani sorumluluğunu en üst düzeyde yerine getirmiştir. Zor zamanlarda kapılarını açmış, barınma, eğitim, sağlık ve güvenlik imkânları sunarak Suriyeli halkın yok olmasının, dağılmasının ve kimliğini kaybetmesinin önüne geçmiştir. Bu tutum, sadece bir devlet politikası değil; köklü bir medeniyet anlayışının ve kardeşlik hukukunun tezahürüdür. Suriye devleti yeniden yapılandırılırken, ülkenin çok kültürlü ve çok kimlikli yapısı anayasal güvence altına alınmalıdır. Bu çerçevede Türkçenin, Arapçanın yanında anayasal statüye kavuşturularak “Suriye’nin dili Arapça ve Türkçedir” şeklinde açıkça ifade edilmesi; hem Türkmen nüfusun haklarının korunması hem de toplumsal bütünlüğün sağlanması açısından önemli bir adım olacaktır. İki dilin resmî statüde tanınması, sadece kültürel bir hak meselesi değildir. Aynı zamanda bölgedeki halkların birbirini daha iyi anlamasına, sosyal uyumun güçlenmesine, ticaretin gelişmesine ve ekonomik refahın artmasına katkı sağlayacaktır. Ortak tarih, akrabalık bağları ve kültürel yakınlık; doğru anayasal düzenlemelerle bölgesel istikrarın temel taşı hâline gelebilir. Unutulmamalıdır ki dil; sadece iletişim aracı değil, aynı zamanda kimlik, hafıza ve aidiyet meselesidir. Suriye’nin geleceği inşa edilirken kapsayıcı, çoğulcu ve adalet temelinde bir anayasal düzen kurulması; bölge barışına ve uzun vadeli istikrara hizmet edecektir. Saygılarımla, Himmet Çiftçi