KÖYDEN KENTE GÖÇ AZALTILABİLİR Mİ?

Türkiye’de hayvancılık, geçmişten bugüne milletimizin temel geçim kaynaklarından biri olmuştur. Ancak günümüzde hayvancılık mesleği yeterince desteklenmemekte, özellikle genç nesiller tarafından cazip bir meslek olarak görülmemektedir. Batı ülkelerinde üretici ve çiftçi devlet politikalarıyla teşvik edilirken, ülkemizde köy yaşamı giderek zayıflamakta; gençler şehir hayatına yönelmektedir. Özellikle eğitim sistemindeki değişikliklerle birlikte köy çocuklarının küçük yaşta şehir merkezlerinde eğitim almaya başlaması, şehir kültürüne özenmeyi artırmıştır. Bu durum zamanla köy yaşamından uzaklaşılmasına, aile mesleği olan hayvancılığın küçümsenmesine ve köylere geri dönüşün azalmasına neden olmuştur. Sonuç olarak şehirlerde iş bulamayan, ekonomik sıkıntı yaşayan ve geleceğini kurmakta zorlanan geniş bir genç nüfus oluşmuştur. Diğer taraftan kırsal bölgelerde yabani hayvan saldırıları nedeniyle üreticiler ciddi zararlar yaşamaktadır. Özellikle küçükbaş ve büyükbaş hayvan kayıpları, hayvancılıkla uğraşan vatandaşların meslekten uzaklaşmasına sebep olmaktadır. Bunun yanında günümüzde ormanları koruma amacıyla birçok bölgenin tel örgülerle kapatılması, doğal yaşam döngüsünü ve geleneksel hayvancılığı olumsuz etkilemektedir. Meraların ve dağlık alanların hayvan otlatmasına kapatılması sonucunda otlar aşırı şekilde büyümekte, kuruyan bitki örtüsü yaz aylarında büyük yangın riskleri oluşturmaktadır. Oysa kontrollü hayvan otlatması doğa için zararlı değil, aksine faydalı bir unsurdur. Hayvanlar otları tüketerek yangın riskini azaltmakta; aynı zamanda doğal gübreleme sağlayarak toprağın verimini artırmaktadır. Bunun yanında hayvanların hareketi sayesinde ağaç ve bitki tohumları farklı bölgelere taşınmakta, yeni fidelerin yetişmesine katkı sunulmaktadır. Bu durum doğal ekosistemin sürdürülebilirliği açısından önemlidir. Ayrıca dağlarda ve kırsal bölgelerde sürekli bulunan çobanlar yalnızca hayvancılık yapmakla kalmamakta, aynı zamanda bölgenin doğal gözcüsü görevini de üstlenmektedir. Bölgeyi iyi tanıyan çobanlar; Şüpheli kişileri fark edebilir, Ormanda oluşabilecek yangınları erken aşamada görebilir, Kaçak faaliyetleri yetkililere bildirebilir, Acil durumlarda ilk müdahaleyi yapabilir, Ormanların doğal dengesinin korunmasına katkı sağlayabilir. Hayvancılığın azalmasıyla birlikte dağlık bölgeler insan hareketinden uzak kalmış, bu durum da yangınların geç fark edilmesine ve daha büyük alanlara yayılmasına neden olmuştur. Geçmişte yaylalarda ve kırsal alanlarda sürekli insan ve üretici bulunması doğal bir denetim mekanizması oluşturmaktaydı. Bu nedenle devletimizin kırsal kalkınmayı güçlendirecek, köyleri yeniden cazip hale getirecek uzun vadeli politikalar üretmesi büyük önem taşımaktadır. PROJE ÖNERİLERİ 1. Çobancılığın Resmî Meslek Statüsüne Kavuşturulması Çobancılık devlet tarafından resmî ve stratejik bir meslek olarak tanınmalıdır. Bu alanda çalışan vatandaşlara asgari ücret düzeyinde maaş desteği verilmelidir. Sigorta primleri devlet tarafından karşılanmalıdır. Hayvan aşıları için destek sağlanmalıdır. Yem maliyetlerini azaltmak amacıyla yem desteği verilmelidir. Uzun süreli üretimi teşvik etmek amacıyla belirli süre mesleği sürdüren üreticilere ek teşvikler sunulmalıdır. 2. Kırsalda Hayvan Güvenliği ve Orman Koruması Hayvancılıkla uğraşan vatandaşların zarar görmemesi için yabani hayvan kaynaklı saldırılara karşı koruyucu tedbirler artırılmalıdır. Üreticinin zararını karşılayacak hızlı destek mekanizmaları kurulmalıdır. Meralarda güvenlik ve koruma sistemleri geliştirilmelidir. Kontrollü otlatma teşvik edilmelidir. Orman-hayvancılık dengesini koruyan yeni modeller geliştirilmelidir. Çobanlar kırsal güvenlik ve erken uyarı sisteminin bir parçası olarak değerlendirilmelidir. 3. Eğitim Sisteminin Kırsal Yaşama Uyumlu Hale Getirilmesi Köy okullarının yeniden güçlendirilmesi sağlanmalıdır. Çocukların küçük yaşta şehir merkezlerine bağımlı hale gelmesinin önüne geçilmelidir. Tarım ve hayvancılık alanında uygulamalı eğitim programları oluşturulmalıdır. Gençlerin üretime yönlendirilmesi amacıyla mesleki kırsal eğitim modelleri geliştirilmelidir. BEKLENEN SONUÇLAR Bu politikaların uygulanması halinde; Hayvancılık yeniden değer kazanan bir meslek haline gelecektir. Köyden şehre yoğun göç azalacaktır. Kırsal bölgelerde ekonomik canlılık artacaktır. Et ve süt üretimindeki artış fiyatların dengelenmesine katkı sağlayacaktır. Genç nüfus üretime katılacaktır. Köylerin gelir seviyesi yükselecektir. Büyük şehirlerdeki plansız nüfus artışı azalacaktır. Orman yangınlarının erken fark edilmesi ve önlenmesi kolaylaşacaktır. Doğal denetim mekanizmaları yeniden güçlenecektir. Ülke ekonomisine ve gıda güvenliğine önemli katkılar sağlanacaktır. Üreten köylü güçlü Türkiye’nin temelidir. Hayvancılık sadece ekonomik değil, aynı zamanda stratejik ve milli bir meseledir. Doğayı korumanın yolu üreticiyi doğadan uzaklaştırmak değil; doğayla uyumlu üretimi desteklemektir. Bu nedenle kırsal kalkınma politikalarının uzun vadeli ve sürdürülebilir şekilde ele alınması gerekmektedir. Saygılarımla.