SESSİZ KÖYLER, ŞİŞEN ŞEHİRLER: ISPARTA’NIN GÖÇ ÇIKMAZI

​TÜİK’in açıkladığı son nüfus verileri, sadece rakamlardan ibaret değil; aslında ülkemizin geleceğine dair ciddi bir uyarı fişeği niteliğinde. Isparta özelinde tabloyu önümüze koyduğumuzda, "Güller Diyarı"nın sessizce boşaldığını ve dengesinin bozulduğunu görüyoruz.

​Bugün Isparta’nın 450 binlik nüfusunun üçte ikisi il merkezine sıkışmış durumda. Geriye kalan üçte birlik kesim ise ilçe, belde ve köylerde yaşam mücadelesi veriyor. Ancak bu denge her geçen gün merkez lehine, taşra aleyhine bozuluyor. Köyden ilçeye, ilçeden merkeze, merkezden ise başta komşumuz Antalya olmak üzere metropollere doğru durdurulamayan bir insan akışı var. ​Neden Gidiyoruz? Sadece İşsizlik mi? ​Göçün tetikleyicisi denilince akla ilk gelen "ekmek kavgası" yani işsizlik olsa da, madalyonun diğer yüzü daha karmaşık. Vatandaş sadece iş değil; kaliteli eğitim, tam teşekküllü sağlık hizmeti ve sosyal imkanlar arıyor. Çocuğunu en iyi okulda okutmak, hastalandığında uzman doktora kolayca ulaşmak ve boş vaktinde modern bir sosyal alanda vakit geçirmek her insanın en doğal hakkı. Taşrada bu hizmetlerden yoksun kalan vatandaş, çareyi valizini toplamakta buluyor. ​Taşra Yaşlanıyor, Köyler Kapanıyor ​İlçe ve köylerimizde yaş ortalaması artık 50’nin üzerine çıktı. Genç nüfus, iş umuduyla şehirlerin ışıklarına kapılırken; köylerimiz emeklilerin ve yaşlıların "bekleme salonuna" dönüştü. Acı bir örnekle yüzleşelim: Sütçüler’in Çukurca köyünde bugün yaşayan 28 vatandaşımız, belki 10 yıl sonra orada olmayacak. Eğer böyle giderse, o köyün kapısına kilit vurulacak. Türkiye genelinde nüfusu 50’nin altına düşmüş yüzlerce köy, kaderine terk edilmeyi bekliyor. ​Tarımdan Kaçış ve Güvence Arayışı ​Tarım ve hayvancılıkla uğraşan üreticimiz, toprağını ekip biçmek yerine bir fabrikada sigortalı işe girip emeklilik hayali kuruyor. Sosyal güvence eksikliği ve tarımdaki belirsizlikler, üretimi bitirirken şehirlerdeki yığılmayı artırıyor. ​Çözüm: Adil Dağılım ve Akılcı Planlama ​Şehirlerde trafikten nefes alamaz hale gelmemizin, beton yığınları arasında sıkışmamızın temel sebebi bu plansız göçtür. 85 milyonluk nüfusun acilen ve adil bir şekilde ülke sathına yayılması gerekiyor. Peki, ne yapmalı? ​Bölgesel Yatırım Teşvikleri: Sadece merkeze değil, ilçelere istihdam odaklı yatırımlar kaydırılmalı. ​Sosyal Güvence Desteği: Taşrada üretim yapan gençlere özel sigorta teşvikleri verilmeli. ​Hizmetin Yerinde Sunumu: Eğitim ve sağlık hizmetleri, köylerde yaşayanların ayağına kadar götürülmeli veya ulaşım engelleri kaldırılmalı. ​Sonuç olarak; köylerimizi kaderine terk etmek, sadece bir yerleşim yerini değil, üretimimizi ve ruhumuzu da kaybetmek demektir. Türkiye'nin ve Isparta'nın yeni bir "yerinde yaşam" planlamasına ihtiyacı ivedidir. Aksi takdirde, yarın kilit vuracak bir kapı bile bulamayabiliriz.