TARİHİN İZLERİ GÜN GEÇTİKÇE SİLİNİYOR

Isparta’nın nostaljisini barındırarak adeta eski dönemlere götüren Gazi Kemal Mahallesi’nin 1305 sokağında bulunan birçok 100 ve 150 yıllık yapılar, bakım yetersizliği nedeni ile tarihe gömülmeye yüz tutuyor. Mahalle sakinlerinin bir kısmı, daha modern ve günümüz şartlarına uygun evlere taşınma eğilimi gösteriyorken, orta yaş ve üzeri ise çağın imkanlarından faydalanma şansından uzak bir şekilde yaşamına devam ediyor. Geçmiş dönemlerin kadın erkek hapishanesi ve ilkokul kurumlarına ev sahipliği yapmış olan mahallenin geçmişten gelen izleri de gün geçtikçe siliniyor. Gazi Kemal Mahallesi’nde tek başına yaşayan Şengün Doğal (69), evinin önünde duran konteynerlerin kokusundan camı bile açamadığını belirterek; “Benim tam camımın önünde de konteyner var. Kokudan camı dahi açamıyoruz. Tarihi geçmişi korunmak isteyen yerler bu şekilde mi korunacak? Benim evim de tarihi yapıdır. 150 yıllık bir taş ev” dedi. Doğal; “Benim oturduğum evde de eskiden alt katında halı dokuyabileceğimiz atölyemiz vardı. Dikiş de yapmıyoruz artık. Isparta'da da halı dikimi artık bitince sattığımız paspasları da satamaz olduk. Zaten tek tük gidiyordu. Bir paspası 2 günde yapıyordum. Gül ayıkladığım da oldu. O zamanlar güzeldi Isparta. Fakirlik gördüğümüz de oldu. 19 yaşımda evlendim. Kaynanam da yaşlıydı anlamazdı beni biraz uğraşırdı. Geçinip gittik onca sene. Şimdiki komşuluklarımız eskiye göre daha samimi. Öyle görmüşler bir çay ikramı bile olmazdı buralarda. Bu masadaki herkes eşleri vefat etti. Tekiz zaten. Bu samimiyetlerde böyle böyle oluştu. Bu mahallelerde yaşayan herkes birbirini tanırdı. Eskilerden çok anısı var herkesin buralarda. Eskiden kadın erkek hapishanesi vardı. Sonradan yıkıldı. Buradaki evler tarihi yapı olarak sayıldığı için kentsel dönüşüme de girmiyor. Ama bakım restorasyon da yapılmıyor. Buradaki evlerin sahipleri de kaloriferli evlere taşındı. Evler de öylece yıkık dökük kaldı. Bizim ev de 2 odadır. 6 kişi kalıyorduk. Ben şimdi tek yaşıyorum. Evlatlarım bana yaptıkları kışlık kavanozlardan verir. Bir şekilde yaşayıp gidiyorum. Benim evim de tarihi yapıdır. 150 yıllık bir taş evdir. Benim tam camımın önünde de konteyner var. Kokudan camı dahi açamıyoruz. Tarihi geçmişi korunmak isteyen yerler bu şekilde mi korunacak?” dedi. Gazi Kemal Mahalle annesi olarak belirlenen Nuray Gözaydın ise evlerin restorasyon dilekçesi verildiğini belirterek; “Ben 40 sene annem de 60 senedir buradaydı. Ben bu mahallenin annesiyim. Muhtarımız zamanında seçmişti bu şekilde de arada her mahallede pişi, fasulye, yapıyorduk. Bir durum olduğunda muhtar mahalle annelerine sorardı. Benim şimdiki evim eskiden 7 kişilik sınıfları olan okulmuş. 100 yıllık bir geçmişi var. Buraların yenilenmesi için dilekçe verdik ama maalesef 3 yıldır bekliyor. Bir yandan riski de var. Yıkılıp dökülebilir” diye konuştu.